Data utworzenia: 20 września 2023 11:54. Tematy: Emerytury, ZUS. Na wcześniejszą emeryturę mogą przejść osoby urodzone w latach 1949-1968, jeśli spełniają pewne ściśle określone przez Płatnik składek jest zobowiązany do wystawiania zaświadczeń o okresach pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, ust. 1 i 3, za okresy przypadające przed dniem 1 stycznia 2009 r. Przepis art. 12 wyłączenie okresów nie wykonywania Przekazujemy do konsultacji projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, z uprzejmą prośbą o zgłaszanie uwag Osoba, która pobiera emeryturę pomostową nie może ponownie podjąć pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, jeśli chce aby przyznane świadczenie było wypłacane przez ZUS. Takie uregulowanie zostało zawarte w ustawie o emeryturach pomostowych. Emerytura pomostowa. REKLAMA. Od maja 2022 r. wymagany również od kierowców pojazdów o dmc do 3,5 tony (kierowca pojazdu o dmc do 3,5 tony nie musi posiadać kodu 95). Świadectwo kwalifikacji zawodowej – zaświadczenie otrzymywane przez kierowcę po ukończeniu kursu na wykonywanie przewozów drogowych pojazdami dla, których wymagana jest kategoria C1, C, D1, D, C1E w ZUS. Pamiętaj jednak o dołączeniu, w tym również za okresy pracy po 1998 r., dokumentów, które pozwolą Ci udowodnić określone warunki wymagane do przyznania emerytury pomostowej. Dokumentami takimi są m.in. ww. zaświadczenie o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze/ w szczególnym charakterze. kiv0. Pytanie: Pracownik zwrócił się do firmy z prośbą o wystawienie mu zaświadczenia pracy w szczególnych warunkach za okres 1985-1989. W tym okresie pracownik był przyjęty na etat robotnika (etatu kierowcy nie było), a wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 ton (praca w szczególnych warunkach). Czy mogę w tym przypadku wystawić zaświadczenie o pracy w szczególnych warunkach? Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko … Odpowiedź: Tak, jeśli pracownik wykonywał prace uznane za szczególnie szkodliwe - należy okres tej pracy potwierdzić w stosownym zaświadczeniu. Warunkiem uznania danej pracy za prace szczególnie szkodliwe jest, obok wymienienia danej pracy w wykazie prac w szczególnych warunkach, wykonywanie jej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Natomiast dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy, rzeczywiście wykonywanych zadań pracowniczych. Tak potwierdził również Sąd Najwyższy w wyroku z 24 marca 2009 r., I PK 194/08, OSNP 2010/23-24/281. Zatem skoro pracownik faktycznie wykonywał prace wymienione w wykazie, to, mimo iż formalnie był zatrudniony na stanowisku robotnika - okres tej pracy jest pracą wykonywana w warunkach szczególnych, co powoduje konieczność wydania stosownego zaświadczenia. Tekst opublikowany: 4 lipca 2011 r. W pracy wielokrotnie spotykam się z problemem uzyskania prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze dla osób urodzonych po Ściślej chodzi o możliwość realizowania prawa do emerytury na starych zasadach na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ustawa). Nierzadko bowiem ubezpieczonym ubiegającym się o to świadczenie ZUS odmawia przyznania do niego prawa. Skąd się to bierze i czy mimo odmowy Zakładu można skutecznie uzyskać prawo do takiej emerytury? Odpowiadając na pierwsze pytanie sięgnąć należy przede wszystkim do dawno już wydanych aktów prawnych, które regulują takie kwestie jak wiek emerytalny, staż pracy ogólny i w warunkach szczególnych oraz rodzaj stanowisk pracy, których zajmowanie uznane zostało za pracę w szczególnych warunkach. Mam tutaj na myśli m. in. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz na jego podstawie wydane zarządzenia właściwych ministrów określające stanowiska pracy charakteryzujące się szczególną szkodliwością. Ponadto zwrócić należy uwagę na art. 184 (wspomniany na wstępie) i 32 ustawy, w których ustawodawca także wymienił niezbędne przesłanki warunkujące przyznanie prawa do emerytury. Ogólnie więc za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Wyszczególnienie tych prac, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego, zawierają wykazy A i B. Oba wykazy stanowią załączniki do wyżej wymienionego rozporządzenia. Przy czym od rodzaju pracy odróżnić jeszcze trzeba rodzaje stanowisk pracy, których jest znacznie więcej niż rodzajów pracy. Dla przykładu: praca w górnictwie wykonywana pod ziemią jest rodzajem pracy, a praca górnika będzie w niej stanowiskiem pracy. Taki szczegółowy katalog stanowisk pracy zawierają odrębne zarządzenia wydane przez właściwych ministrów. W między czasie wydano ich kilkanaście, z których obecnie obowiązuje już kilka. Wykonywana praca, czy też ściślej – rodzaj objętego stanowiska – powinna znaleźć wyraz w świadectwie pracy. Ale idźmy po kolei 🙂 Bowiem w dalszej kolejności istotne jest, aby praca w szczególnych warunkach była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Co oznacza, że pracownik nie mógł mieć powierzonych innych obowiązków jak tylko te, które dotyczą pracy w szczególnych warunkach. Tak więc nawet incydentalne powierzenie innych obowiązków, niezwiązanych z pracą w warunkach szczególnych, może zostać zakwestionowane przez ZUS, przez co tego okresu nie zaliczy do stażu w szczególnych warunkach. Dalej aby ZUS uznał, że pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych i to stale w pełnym wymiarze czasu pracy, konieczne jest legitymowanie się “szczególnym” świadectwem pracy – tzw. świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Powinien je wystawić zakład pracy według ustalonego wzoru na podstawie posiadanej dokumentacji. Tyle w skrócie o pracy w warunkach szczególnych. Oprócz tego, aby prawo do tytułowej emerytury uzyskać, praca w warunkach szczególnych i w sposób opisany wyżej musiała być wykonywana z reguły co najmniej 15 lat. Częstokroć do wykazania tego okresu posiadać trzeba kilka „szczególnych” świadectw, o których wyżej, w związku ze zmianą miejsca pracy. Obok tego konieczne jest posiadanie ogólnego stażu pracy wynoszącego 25 lat dla mężczyzn i 20 lat dla kobiet. W końcu tak oznaczone okresy pracy ubezpieczeni urodzeni po muszą udowodnić przed czyli przed dniem wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Niezbędnym warunkiem jest również nie przystąpienie do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenie wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. I na koniec niejako najważniejsze z punktu widzenia starania się o emeryturę za pracę w warunkach szczególnych. Wiek emerytalny jest w tym przypadku obniżony i odpowiednio dla kobiet wynosi 55lat, a dla mężczyzn 60lat. Przy czym jest to tutaj o tyle wartkie uwagi, bo ustawodawca nie wskazał, do kiedy ubezpieczony powinien dożyć wieku emerytalnego (tak jak w innych przypadkach). Jedynie z punktu widzenia rzeczowej emerytury ważne jest osiągnięcie stażu pracy ogólnego i szczególnego przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (o czym już wyżej napisałem). Na tą okoliczność wypowiadał się nawet Sąd Najwyższy stwierdzając, że prawo do emerytury na podstawie art. 184 ustawy nabywa ubezpieczony, który na dzień legitymował się wymaganym okresem ogólnym i szczególnym, natomiast wiek emerytalny osiągnął po tej dacie, niezależnie od tego, czy w chwili dożycia 55/60 lat miał status pracownika, wykonywał inną pracę (np. prowadził działalność gospodarczą), czy też w ogóle nie był zatrudniony. A co z pytaniem o możliwość ubiegania się o prawo do przedmiotowej emerytury, gdy Zakład prawa do niej odmawia? Pozostaje odwołać się od decyzji do sądu powszechnego. Skuteczność odwołania z kolei zależeć będzie od szczególnych i indywidualnych okoliczności danej sprawy. Za to w większości przypadków, z którymi się spotkałem, Zakład odmawiał prawa do świadczenia, bo ubezpieczony: – nie posiadał świadectwa pracy w szczególnych warunkach w ogóle, – w świadectwie pracy w szczególnych warunkach niepoprawnie wskazane było stanowisko pracy (nazwa stanowiska była niepełna lub zupełnie inna), – uwzględniony przez ZUS staż pracy w warunkach szczególnych był krótszy od 15 lat, – uwzględniony przez ZUS ogólny staż pracy nie przekraczał 20 lat dla kobiet lub 25 lat lat mężczyzn, – ubezpieczony posiadał tylko „zwykłe” świadectwo pracy, a o „szczególne” nie mógł już wystąpić bo zakład pracy został zlikwidowany. W powyższych przypadkach odwołując się do sądu można, a nawet trzeba, wnosić o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków. I to najlepiej takich, z którymi razem się pracowało, bowiem będą posiadać bezpośrednią wiedzę o charakterze wykonywanej pracy. Przy czym dowód ze świadków nie jest dopuszczalny w postępowaniu przed organem rentowym. A skoro nie posiada się właściwego świadectwa pracy, to jedynym sposobem udowodnienia, że pracowało się w warunkach szczególnych, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, są dowody osobowe. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że brak takiego świadectwa lub jego zakwestionowanie przez organ rentowy nie wyklucza dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego. Poza tym w postępowaniu sądowym nie obowiązują ograniczenia w zakresie środków dowodowych, takie jak w postępowaniu przed organem rentowym. I wreszcie świadectwo pracy, jako dokument wystawiony przez pracodawcę, jest niczym innym jak jego oświadczeniem wiedzy. Stąd może być podważany w każdy sposób przed sądem i podlega co do swojej wiarygodności i mocy dowodowej takiej samej ocenie, jak każdy inny dowód. Obok zeznań świadków pomocnym powinien być też wniosek o zobowiązanie przez sąd właściwych archiwów państwowych, w których przechowywane są akta osobowe i płacowe ubezpieczonego, do dostarczenia tych dokumentów do akt sprawy. A to na okoliczność uzupełnienia stażu pracy ogólnego lub szczególnego, w zależności, który został zakwestionowany przez Zakład. Jest to jedyna droga w sytuacji, gdy była pracodawca został zlikwidowany i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Podsumowując zawsze można odwołać się od odmownej decyzji ZUS. Tym bardziej, że ubezpieczony zwolniony jest z kosztów sądowych, o czym pisałem ostatnio. Ostateczny efekt zależy jednak od odpowiednio sporządzonego odwołania i następnie sprawnego wykorzystania dopuszczonych przez sąd dowodów. Nie jest to proste, ale nie jest nie wykonalne 🙂 I na koniec, dla zobrazowania poruszanego tutaj tematu i dla najbardziej wytrwałych w czytaniu, zamieszczam przykład decyzji odmownej ZUS: Potrzebujesz indywidualnej pomocy prawnej ? -> Zadzwoń pod nr 664 414 166 -> Napisz na maila @ -> Zarezerwuj termin w Kalendarzu A jeżeli chcesz mnie bliżej poznać to więcej informacji znajdziesz TUTAJ Zmiana pracodawcy – jak wykazać okresy pracy w warunkach szczególnychDokument Pracownica pracująca u nas w warunkach szczególnych, z dniem 1 kwietnia zostaje przeniesiona na drodze porozumienia pracodawców do innej instytucji. W takiej sytuacji pracodawca nie wystawi więc świadectwa pracy, przekazując dokumentacje do nowego pracodawcy. Jednak pracownica poprosiła o wystawienie jej świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Czy mogę wydać jej świadectwo pracy na obowiązującym druku mimo że nie dochodzi do rozwiązania stosunku pracy? Czy mogę informacje o pracy szczególnej ująć w formie zaświadczenia? Z artykułu dowiesz się Jakie informacje wykazuje się w świadectwie pracy W jaki sposób wykazuje się w świadectwie pracy dane o wykonywaniu pracy w warunkach szczególnych Jak udokumentować okres pracy w warunkach szczególnych, gdy nie dochodzi do rozwiązania stosunku pracy Pozostało jeszcze 80 % treściAby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp. Jakie dokumenty powinien otrzymać kierowca przy podpisywaniu umowy o pracę?Zatrudniasz kierowcę i podpisujesz z nim umowę o pracę. Czy wiesz, jakie jeszcze dokumenty powinien podpisać kierowca przez ciebie zatrudniony?Umowa o prace a miejsce pracy kierowcyMoże zacznijmy o samej umowy o pracę, która różni się od zwykłej umowy. Różnica jest wynikiem ustawy o czasie pracy kierowców, którą trzeba wziąć pod uwagę przy zatrudnianiu kierowcy. W tym przypadku ważny jest sposób określenia miejsca pracy, gdyż dla kierowcy istotny będzie obszar, na którym będzie pracował, a nie będzie to przecież siedziba pracodawcy. Zatem należy dookreślić „obszar Unii Europejskiej”, „obszar Europy”, może to by obszar województwa, itp. Oczywiście ważne jest zapoznanie pracownika z regulaminem pracy i wysłanie na szkolenie bhp w trakcie godzin pracy. Istotne jest również podpisanie przez kierowcę oświadczenia mówiącego o tym, że jest on świadomy ryzyka związanego z wykonywanymi przez niego zatrudnieniaJakie jeszcze dokumenty należy przedstawić zatrudnianemu pracownikowi?Otóż w ciągu siedmiu dni od podpisania umowy o pracę należy przekazać pracownikowi dokument informujący go o warunkach zatrudnienia (art. 29 par. 3 kodeksu pracy). Ten dokument będzie mówił o normach czasu pracy. Pamiętaj, że czas pracy to 8 godzin w czasie doby, nie więcej niż 40 godzin w ciągu tygodnia. Nie jest to informacja o czasie jazdy, co jest często popełnianym błędem przez o czasie pracyDlatego też dodatkowym dokumentem, jaki powinien otrzymać od swojego pracodawcy kierowca jest informacja o czasie pracy. To już dokument powstający zgodnie z indywidualnymi ustaleniami z kierowcą i pełnionymi obowiązkami. Treść tego dokumentu jest zależna przede wszystkim od rodzaju pojazdu, jakim kierowca będzie jest to pojazdów do 3,5 tony, wystarczy jedynie ograniczyć się do zasad wynikających z ustawy oraz zawierać wyjaśnienie pojęć takich, jak czas pracy, dyżur, przerwa i jej natomiast kierowca będzie wykonywał swoje obowiązki służbowe pojazdem o dmc powyżej 3,5 tony, wówczas należy w dodatkowym dokumencie zapisać wszelkie normy dotyczące czasu pracy kierowców , a zawarte w rozporządzeniu 561/2006 Parlamentu Europejskiego. W tym przypadku określamy dzienny i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu, przerwy w jeździe. Powinna być również zawarta informacja dotycząca długości odpoczynku dziennego i zatrudnionego pracownikaKolejnym dokumentem, który powinien znaleźć się w aktach osobowych kierowcy jest oświadczenie zatrudnionego pracownika o dodatkowym zatrudnieniu. Nawet jeśli kierowca nie jest nigdzie zatrudniony, nie wykonuje żadnych innych obowiązków zawodowych wobec innych podmiotów, to oświadczenie o odpowiedniej treści powinien złożyć w formie pisemnej. Oczywiście takie oświadczenie jest niezbędne przy określaniu czasu pracy kierowcy i ma zapobiegać przekraczaniu wyznaczonych przez ustawę trzy dokumenty: informacja o warunkach zatrudnienia, o czasie pracy oraz oświadczenie o dodatkowym zatrudnieniu powinny znaleźć się w aktach osobowych zatrudnionego kierowcy. Oczywiście nie są to wszystkie niezbędne dokumenty, bo należy pamiętać jeszcze o udokumentowaniu kwalifikacji kierowcy, przebytych przez niego szkoleń i wynikach obowiązkowych badań. Tak sporządzone teczki osobowe pracowników z pewnością nie będą zmartwieniem pracodawcy w przypadku kontroli Państwowej Inspekcji Pracy. - Czy pracodawca musi wystawić świadectwo pracy w szczególnych warunkach dla każdego pracownika, który w takich warunkach pracował, czy robi to tylko na wniosek zainteresowanego? – pyta czytelnik. W myśl art. 116 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 887 ze zm.; dalej: ustawa emerytalna) postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do wniosku w sprawie przyznania świadczeń powinny być dołączone dowody uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokości, określone w rozporządzeniu ministra do spraw zabezpieczenia społecznego. Zgodnie z art. 125 ustawy emerytalnej pracodawcy obowiązani są do: 1) współdziałania z pracownikiem w gromadzeniu dokumentacji niezbędnej do przyznania świadczenia oraz 2) wydawania pracownikowi lub organowi rentowemu zaświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczeń i ich wysokości. Odrębny papier Artykuł 125a ust. 2 ustawy emerytalnej nakłada na płatnika wymóg wystawienia dokumentów (zaświadczeń) w celu udowodnienia okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresów pracy górniczej oraz na kolei. Może to zrobić w: - świadectwie pracy lub - świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Pracodawca wystawia więc świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lub zamieszcza informację o wykonywaniu takiej pracy w świadectwie pracy na wniosek zainteresowanego. W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (DzU nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej: rozporządzenie) okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach. Wystawia je według wzoru będącego załącznikiem do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Ubiegający się o przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach musi przedstawić dokumenty potwierdzające wykonywanie takiej pracy. Podstawowe to świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Jego wzór stanowi załącznik do wykazów stanowisk, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, ustalonych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z ministrem pracy i polityki społecznej. Dodatkowa informacja Wykonywanie pracy w takich warunkach potwierdza też świadectwo pracy z odpowiednim wpisem. Wskazuje na to § 1 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (DzU nr 60, poz. 282 ze zm.; dalej: rozporządzenie o świadectwie). W świadectwie pracy, oprócz informacji określonych w art. 97 § 2 kodeksu pracy, zamieszcza się te niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub charakterze. Świadectwo pracy według wzoru określonego w pkt 4 ppkt 8 rozporządzenia o świadectwie zawiera następujący wpis: „8) wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................ ................................................................................................................ ............................................................................................................................................................................ (okresy wykonywania pracy oraz jej rodzaj i zajmowane stanowiska)". Gdy w dokumencie o przebiegu zatrudnienia wykazano okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, ale nie ma w nim szczegółowych danych, o których mowa wyżej, ZUS przeprowadza postępowanie wyjaśniające. Szef odmawia Co jednak zrobić, gdy pracodawca nie chce wydać świadectwa pracy w szczególnych warunkach? Wtedy z wnioskiem o świadczenie emerytalne ubezpieczony może złożyć dokumentację potwierdzającą prowadzenie z pracodawcą korespondencji w sprawie tego, że nie wystawia on świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Prawdopodobnie ZUS wystąpi wówczas do płatnika składek z żądaniem wystawienia dokumentów (zaświadczeń), aby udowodnić okresy pracy w szczególnych warunkach lub charakterze. Zgodnie bowiem z art. 125a ustawy emerytalnej płatnik składek musi, na żądanie organu rentowego, wystawić: - dokumenty (zaświadczenia) w celu udowodnienia okresów składkowych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1, oraz okresów nieskładkowych, o których mowa w art. 7 pkt 1, z uwzględnieniem ust. 2 i 5 oraz - dokumenty (zaświadczenia) w celu udowodnienia okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresów pracy górniczej oraz okresów pracy na kolei. Pracodawca może jednak nie wystawić świadectwa pracy w szczególnych warunkach, gdyż przepis ten nie określa żadnych sankcji dla niego, gdy nie wykona żądania ZUS. Kiedy bez zaświadczeń Pracodawca nie musi wystawiać świadectwa potwierdzającego okresy wykonywania prac w szczególnych warunkach lub charakterze wymienionych w tzw. nowych wykazach prac, które zostały przebyte po 31 grudnia 2008 r. Dane dotyczące takiego zatrudnienia ZUS ewidencjonuje na indywidualnych kontach ubezpieczonych na podstawie informacji corocznie podawanych przez pracodawcę. Chodzi o formularz ZUS ZSWA, który pracodawcy muszą przekazywać za wszystkich pracowników, za których opłacają składki na Fundusz Emerytur Pomostowych. Pierwszego zgłoszenia danych na druku ZUS ZSWA pracodawcy musieli dokonać do 31 marca 2011 r. za 2010 r. Kolejnych zgłoszeń na ZUS ZSWA płatnicy składek dokonują do 31 marca każdego następnego roku kalendarzowego. W zgłoszeniach tych podają dane o zatrudnieniu pracowników przy pracach w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, wymienionych w załącznikach do ustawy pomostowej, w całym poprzednim roku kalendarzowym.

zaświadczenie o pracy w szczególnych warunkach kierowca