Wykrywacz metali Rutus Alter 71. Wykrywacz metali Rutus Alter 71 z sondą DD 28 cm to urządzenie dysponujące siedmioma programami wyszukiwania. Chociaż jest on dedykowany (ze względu na cenę) raczej dla bardziej zaawansowanych poszukiwaczy, to jego intuicyjna obsługa nie sprawi trudności nawet nowicjuszom. WYKRYWACZ METALI DETEKTOR MINELAB E-TRAC PRO Z CEWKĄ 11 DD. od Super Sprzedawcy. Stan. Używany. 3599, 99 zł. 218,11 zł x 20 rat. z. sprawdź. 3612,98 zł z dostawą. Na stronie 21 znaleźć można zestawienie . gmin, na terenie których wprowadzono . całkowity lub częściowy zakaz używania wykrywaczy. Przepisy odnośnie wykrywania metali . ujęte są w Algemene Plaatselijke Veror-dening (APV). Każda gmina posiada własne APV, które . można znaleźć w Internecie. Jakie są powody tego, że na terenie Witam. Sprzedam wykrywacz metali statyczny z dyskryminacją metali Bartek 3, do poszukiwań militarii, choć nie tylko.Wykrywacz jest nowy i po testach.Zasięgi bardzo przyzwoite ,stabilny.Stelaż wykrywacza z regulacją i składany z 3 części.Zasilanie 2 x 9 Volt.Cena 900 zł.Polecam. Tel.602 616 035 Colektor. A ja zapraszam do zmiany Wykrywacz metali pod wodą. Metr pod wodą to nie tak wiele, jeżeli tyczka jest na tyle długa, że sam wykrywacz nie zanurzy się to warto spróbować. Wykrywacze metalu działa na zasadzie zmiany częstotliwości obwodu cewki, która znajduje się w sondzie. W pobliżu metalu zmienia się środowisko wokół cewki i słyszymy sygnał. Najprostszy wykrywacz metali kosztuje ok. 200 zł, ale to raczej zabawka dla dzieci. Profesjonalny wykrywacz może kosztować od 1000 zł w górę. Wszelkie stare przedmioty mogą być uznane za zabytki i jako takie należą do Skarbu Państwa. Na zdjęciu: artefakt znaleziony za pomocą wykrywacza metali na terenie pola bitwy pod Legnicą. K2UEE. Please add exception to AdBlock for If you watch the ads, you support portal and users. Thank you very much for proposing a new subject! After verifying you will receive points! Wiewiór 22 Dec 2005 11:23 1919 #1 22 Dec 2005 11:23 Wiewiór Wiewiór Level 2 #1 22 Dec 2005 11:23 Jeśli mi nie pomożecie, to będzie jak w temacie. Ale do rzeczy - trzy dni temu się ożeniłem, niestety już zdążyłem zgubić obraczkę. Była trochę za duża i podczas rzucania śnieżkami z balkonu poleciała wraz z jedną ze śnieżek w siną dal. W zasadzie to nie w sina dal tylko w krzaki pod balkonem. Niemniej jednak nie udało mi sie jej odnaleźć, a teraz sprawa została utrudniona przez warstwę śniegu. Pomyślałem, że może udało by się skorzystać z jakiegoś wykrywacza metalu, albo czegoś w tym rodzaju. Niestety kompletnie się na tym nie znam więc prosze o pomoc. Może wiecie gdzie mozna stosunkowo tanio kupić taki wykrywacz, który by mi pomógł (obraczka jest złota), ewentualnie wyporzyczyć lub zrobić samemu, chociaz ta ostatnia opcja, jest w moim przypadku dość wątpliwa, bo kompletnie się na tym nie znam. Z góry dziękuję. #2 22 Dec 2005 11:38 john_t john_t Level 29 #3 22 Dec 2005 11:40 hefid hefid Meritorious for the #3 22 Dec 2005 11:40 Przeniosłem z: Schematu/instrukcji... #4 22 Dec 2005 11:44 rambler_ rambler_ Level 14 #4 22 Dec 2005 11:44 Z tą obrączką to był znak.... (żart ), a tak poważniej to musisz się zaopatrzyć w DOBRY wykrywacz metalu - czyli taki co będzie kosztował ponad 500 pln - najlepiej pożycz "razem z właścicielem" niech Ci znajdzie za "flaszkę". Popytaj w okolicznych sklepach z częściami elektronicznymi - bywa, że ich właściciele znają takich ludzi. Pozdrawiam, Robs. #5 22 Dec 2005 11:59 ivorpl ivorpl Level 21 #5 22 Dec 2005 11:59 Witam, a może nie wpadła w śnieg, tylko wisi gdzieś w krzakach na gałązce, a ja polecam do tego metodę nocną, tzn. jak się ściemni weź mocną latarkę i świeć po krzakach, jak obrączka jest gdzieś na krzakach i czy na gruncie, to będzie odbijać światło i ją znajdzisz no chyba że wsiągła w grunt... Dodano po 28 [sekundy]: Witam, a może nie wpadła w śnieg, tylko wisi gdzieś w krzakach na gałązce, a ja polecam do tego metodę nocną, tzn. jak się ściemni weź mocną latarkę i świeć po krzakach, jak obrączka jest gdzieś na krzakach czy na gruncie, to będzie odbijać światło i ją znajdzisz no chyba że wsiąkła w grunt... Dodano po 36 [sekundy]: sorry za powtórzenie zawiesiła mi się przeglądarka #7 22 Dec 2005 12:34 Wiewiór Wiewiór Level 2 #7 22 Dec 2005 12:34 Dzięki za zainteresowanie. Jeśli chodzi o śnieg to tak: wpadła w taki delikatny puch utrzymujący się na krzakach i albo jest w tym puchu (na krzkach) albo poleciała dalej (pod krzaki). metody z latarką próbowałem niestety bez efektu. Przestałem szukać jak znów zaczęło pożądnie padać. Teraz jest już na pewno przykryta następną warstwą śniegu więc latarka odpada 500 zł to trochę dużo, a czy ten wykrywacz z tesco za 50 by pomógł? #8 22 Dec 2005 14:51 john_t john_t Level 29 #8 22 Dec 2005 14:51 Wiewiór wrote: a czy ten wykrywacz z tesco za 50 by pomógł? Teoretycznie powinien wykryć coś takiego jak obrączka z 10...15 cm. Pozdrawiam. Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest poradą / rekomendacją w rozumieniu prawa. Ponadto zawiera linki reklamowe / partnerskie / poszukiwania skarbów z wykorzystaniem wykrywacza metali budzi coraz większe zainteresowanie wśród naszych rodaków przebywających w Wielkiej Brytanii. Co jakiś czas brytyjskie media informują o niezwykłych znaleziskach wartościowych przedmiotów. Stare monety, historyczna broń oraz inne artefakty można znaleźć na polach oraz plażach. Poszukiwanie skarbów przyciąga tłumnie nowych adeptów zważywszy na fakt, że wysokiej jakości wykrywacz metali można kupić już za 300-400 funtów. Czy poszukiwanie skarbów wykrywaczem metali jest w Wielkiej Brytanii legalne? Czy można zachować znaleziony skarb? Gdzie zgłosić znalezienie skarbu w UK? Czy znaleziony skarb można sprzedać lub otrzymać za niego nagrodę? Tego dowiesz się z naszego dzisiejszego poradnika! >> Tanie ubezpieczenie samochodu w Wielkiej Brytanii – oblicz składkę bez zobowiązań i zaoszczędź nawet kilkaset funtów na swojej polisie! > Tanie paczki z UK do Polski – zamów kuriera online! > Tanie bilety na prom z Anglii do Francji – sprawdź gdzie kupić online! << Największe znaleziska z wykrywaczem metali w Wielkiej Brytanii Ze statystyk wynika, że co roku w Wielkiej Brytanii zgłaszanych jest około 44 tys. znalezisk (120 dziennie). Najwięcej zgłoszeń pochodzi z Norfork oraz Suffolk. Szacuje się, że w Wielkiej Brytanii wciąż nieodkryty może być skarb wartości wielu milionów funtów. W 2019 roku w Somerset para 42-latków okryła jeden z największych skarbów w historii Wielkiej Brytanii. Na jednym z nieuprawianych pól w Somerset Adam Staples i Lisa Grace wykopali 2571 monet, których łączną wartość wyceniono na około 5 milionów funtów! Wiek srebrnych monet oszacowano na ok. 1000 lat, a wartość każdej z nich wyniosła od 1000 do 5000 funtów. Z kolei Luke Mahoney w pobliżu jednego z pubów w Suffolk znalazł w 2020 roku około 1000 srebrnych monet. Ich wartość wyceniono na około 100 tys. funtów. Najstarsze z monet pochodzą z 1573 rok. W ostatnim czasie głośno w brytyjskich mediach było również o jednym z naszych rodaków przebywających w Wielkiej Brytanii. Mariusz Stępień z Głowowa natrafił podczas poszukiwań na artefakty z epoki brązu. Wiek znalezionego miecza oraz zdobionych pasków i pierścieni określono na ok. 3000 lat. Okrycie określono mianem znaczenia krajowego. Prawo, a poszukiwanie skarbów w Wielkiej Brytanii Szczegółowe przepisy dotyczące poszukiwań skarbów w Wielkiej Brytanii są określone w The Treasue Act 1996. Jego pełną treść można znaleźć pod adresem *Ten artykuł, jak i wszystkie materiały publikowane na łamach portalu są wyłącznie prywatną opinią jego autora, mają charakter informacyjny i nie są rekomendacją w rozumieniu prawa. Treści nie mogą być traktowane jako doradztwo, wskazówki oraz być wyznacznikiem przy podejmowaniu jakichkolwiek decyzji, w tym finansowych i inwestycyjnych. Ponadto część linków znajdujących się w treści artykułów stanowią linki sponsorowane/reklamowe/partnerskie. Portal może otrzymać pewne wynagrodzenie w przypadku skorzystania z oferty firm trzecich, jeśli użytkownik będzie przekierowany do ich stron, po kliknięciu w dany link. Nie ponosimy odpowiedzialności za aktualność, kompletność, przydatność, ani ważność informacji zawartych w artykułach. Ponadto serwis zrzeka się odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy, czy też szkody, wynikające z wyświetlania i używania materiałów zawartych na jego BrytaniaPoradymetal detector,uk,Wielka Brytania,wykrywacz metali,wykrywacz metaluKwestia poszukiwania skarbów z wykorzystaniem wykrywacza metali budzi coraz większe zainteresowanie wśród naszych rodaków przebywających w Wielkiej Brytanii. Co jakiś czas brytyjskie media informują o niezwykłych znaleziskach wartościowych przedmiotów. Stare monety, historyczna broń oraz inne artefakty można znaleźć na polach oraz plażach. Poszukiwanie skarbów przyciąga tłumnie nowych adeptów zważywszy...Tania BrytaniaTania Brytaniamaslonbs@ artykuł, jak i wszystkie materiały publikowane na łamach portalu są wyłącznie prywatną opinią jego autora, mają charakter informacyjny i nie są rekomendacją w rozumieniu prawa. Treści nie mogą być traktowane jako doradztwo, wskazówki oraz być wyznacznikiem przy podejmowaniu jakichkolwiek decyzji, w tym finansowych i inwestycyjnych. Ponadto część linków znajdujących się w treści artykułów stanowią linki sponsorowane/reklamowe/partnerskie. Portal może otrzymać pewne wynagrodzenie w przypadku skorzystania z oferty firm trzecich, jeśli użytkownik będzie przekierowany do ich stron, po kliknięciu w dany link. Nie ponosimy odpowiedzialności za aktualność, kompletność, przydatność, ani ważność informacji zawartych w artykułach. Ponadto serwis zrzeka się odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy, czy też szkody, wynikające z wyświetlania i używania materiałów zawartych na jego Brytania - Portal dla Polaków w UK 🇬🇧 🇵🇱 Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest poradą / rekomendacją w rozumieniu prawa. Ponadto zawiera linki reklamowe / partnerskie / sponsorowane. Wszystkie wiatrówki, które można kupić w naszym sklepie internetowym DOSTĘPNE SĄ BEZ ZEZWOLENIA. Wiatrówki te mają energię kinetyczną wystrzelonego pocisku poniżej 17 dżuli (<17 J) - zgodnie z polskim prawem można je nabywać i posiadać bez konieczności uzyskania zezwolenia oraz rejestracji. Posiadanie wiatrówki nie wiąże się z żadnymi konsekwencjami prawnymi, o ile nie będziemy używali jej w niedozwolonym celu. Zalecamy jednak rozsądek w transportowaniu wiatrówek i wyborze miejsc do strzelania. Warto wziąć pod uwagę, że nie każdy przychylnie odnosi się do tego hobby i nasz widok może wzbudzać u niektórych niepokój i zdenerwowanie. Wiatrówki o energii pocisku powyżej 17 dżuli - broń pneumatyczna W naszej ofercie znajdują się również wiatrówki o energii pocisku powyżej 17 dżuli. Są one również dostępne bez zezwolenia, jednak nie można ich kupić drogą wysyłkową. Zakup możliwy jest tylko w naszych salonach firmowych. Dodatkowo po zakupie wiatrówki o energii pocisku powyżej 17 dżuli trzeba ją zarejestrować. Rejestracja musi odbyć się do 5 dni od daty zakupu. Aby wiatrówkę zarejestrować, należy uzyskać: - badania lekarskie wzroku oraz psychotesty (listę lekarzy, którzy posiadają uprawnienia do przeprowadzenia takich badań, uzyskać można na pobliskim komisariacie policji), - zaświadczenie o niekaralności. Po uzyskaniu tych dwóch dokumentów należy wypełnić wniosek, który razem z nimi oraz dwoma zdjęciami (jak do dowodu), kopią dowodu osobistego i dowodu zakupu wiatrówki (oryginały muszą być dostępne do wglądu), a także opłatą skarbową należy złożyć na policji. Możemy spodziewać się jeszcze wywiadu środowiskowego - jednak uzyskanie rejestracji jest formalnością. Podziel się ze znajomymi: Pozwolenie na broń sportową – jego uzyskanie wymaga przejścia pewnych procedur. Uprawnia ono do korzystania z broni konkretnego rodzaju. Zanim jednak zdecydujesz się rozpocząć starania o takie pozwolenie, powinieneś zapoznać się z przepisami dotyczącymi posiadaczy broni sportowej. Poniżej znajdują się podstawowe informacje dotyczące pozwolenia na broń tego typu. W tym artykule przeczytasz Czym jest broń sportowa? Pozwolenie na broń sportową – co to jest? Pozwolenie na broń sportową a uwarunkowania prawne Przenoszenie broni sportowej Utrata pozwolenia na broń sportową – kiedy grozi? Pozwolenie na broń sportową – uprawnienia Pozwolenie na broń sportową – krok po krokuPierwsza broń do celów sportowych Czym jest broń sportowa? Definicja broni palnej do celów sportowych znalazła się w art. 10, ust. 4, pkt. 4 UoAiB: „Pozwolenie na broń (…) do celów sportowych – broni palnej: a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm, b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm, c) gładkolufowej, d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego).” Natomiast w art. 10, ust. 5, pkt. 1-4 tego samego aktu prawnego określono zastrzeżenia dotyczące broni szczególnie niebezpiecznej, na które nie można uzyskać pozwolenia na broń. Broń do celów sportowych może strzelać wyłącznie ogniem pojedynczym. Nie dozwolone jest, aby strzelała seriami lub ogniem ciągłym. Osoba posiadająca stosowne pozwolenie nie może posiadać broni, której nie znajdują ręczne wykrywacze metalu, a także inne urządzenia wykorzystywane do kontroli bagażu. Ten rodzaj broni nie może również występować w formie innego przedmiotu w zakamuflowanej formie. Ogólnie rzecz ujmując, pojęcie broni do celów sportowej jest szerokie. Ma to głównie związek, z tym że istnieje wiele różnych konkurencji w sporcie strzeleckim. Z tego też względu wiele rodzajów broni znajdzie zastosowanie na tej płaszczyźnie. Pozwolenie na broń sportową – co to jest? Pozwolenie na broń do celów sportowych jest dokumentem, który poświadcza uprawnienia do posiadania broni konkretnego rodzaju (w tym przypadku sportowej). Wydaje się go na wniosek osoby zainteresowanej. Konieczne jest jednak przejście całej procedury uzyskania pozwolenia na broń. Pozwolenie na broń sportową a uwarunkowania prawne Wszelkie kwestie związane z pozwoleniem na broń sportową zawarte zostały w aktach prawnych. Przenoszenie broni sportowej Sposób przenoszenia broni sportowej reguluje art. 32. ust. 1 UoBiA: „Art. 32. 1. Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych”. Dokładniej jednak kwestię tę reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji: „§ 8. 1. Broń palną nosi się w kaburach lub futerałach. 2. Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się w sposób jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała. 3. Broń palną nieprzeznaczoną do ochrony osobistej, o ile jest to możliwe, ze względu na jej ilość i wielkość, nosi się w sposób określony w ust. 2”. Broń sportową można jednak nosić przy sobie załadowaną. Magazynek może być podpięty, a nawet wypełniony amunicją. W przypadku podróży środkami transportu publicznego broń musi być natomiast rozładowana. Wyjątkiem są jedynie osoby posiadające pozwolenie do ochrony osobistej, osób czy też mienia. Mają one prawo również do przewożenia broni z podpiętym i ładowanym magazynkiem. Musi być ona jednak zabezpieczona. W domu broń należy przechowywać w szafie, sejfie lub też kasecie. Utrata pozwolenia na broń sportową – kiedy grozi? Pozwolenie na broń sportową może zostać cofnięte w przypadku, gdy: osoba nie przestrzega ograniczeń nałożonych na nią przez właściwy organ policji (UoBiA, art. 10, ust. 7), osoba wykazuje cechy określone w art. 15 ust. 1 UoBiA, osoba nie zawiadomiła o utracie broni (art. 25, UoBiA), osoba przemieszcza się z bronią, znajdując się pod wpływem alkoholu, środków odurzających lub też innych substancji psychoaktywnych, osoba posiadająca pozwolenie na broń nie dopełniła obowiązków i zasad określonych w art. 18, ust. 5 UoBiA, ustały okoliczności faktyczne stanowiące podstawę do wydania pozwolenia na broń (np. posiadacz broni utracił licencję zawodniczą). Pozwolenie na broń sportową – uprawnienia Najprościej mówiąc, pozwolenie na broń uprawnia do posiadania broni przeznaczonej do celów sportowych. To z kolei upoważnia do uczestnictwa w zawodach strzeleckich, jak też uprawiania strzelectwa sportowego, długodystansowego, czarnoprochowego, historycznego i kurkowego, westernowego, dynamicznego. Pozwolenie na broń sportową – krok po kroku Uzyskanie pozwolenia na broń wymaga dopełnienia kilku formalności, a także przejścia całej procedury krok po kroku: Zapisz się do sportowego klubu strzeleckiego, a także naucz się strzelać i zapoznaj się z tajnikami użycia bronic sportowej. Przygotuj się do egzaminu na patent strzelecki (część teoretyczna i praktyczna). Po zaliczonym egzaminie wystąp o licencję sportową PZSS. Przejdź badania lekarskie. Złóż wniosek o pozwolenie na broń do celów sportowych (konieczne jest skompletowanie dokumentów). Po otrzymaniu pozwolenia na broń złóż wniosek o wydanie promes. Po otrzymaniu promes możesz kupić swoją pierwszą broń. Konieczne jest jej zarejestrowanie w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Podczas rejestracji pierwszej broni otrzymasz legitymację posiadacza broni. Utrzymaj pozwolenie na broń sportową. Konieczne jest regularne startowanie w zawodach, a także opłacanie składek członkowskich w klubie. Szczegółowiej cała procedura została jednak opisana w innym wpisie – tutaj. Pierwsza broń do celów sportowych Najczęściej jako pierwszą broń do celów sportowych nowi posiadacze pozwolenia wybierają karabinek AKM oraz broń krótką Glock 19. AKM doceniany jest za dużą niezawodność. Działa po upadku w błoto, zasypaniu komory zamkowej piachem czy też zalaniu wodą. Jest to stosunkowo tani karabinek z przystępną cenowo amunicją. Ponadto AKM jest stosunkowo łatwy w modyfikacji, a części zamienne i akcesoria można pozyskać w rozsądnych cenach. Dodatkowym atutem jest prostota rozkładania, jak też czyszczenia. To jednak od Ciebie zależy, jaką broń wybierzesz, mając pozwolenie do celów sportowych. Pozwolenie na broń sportową uprawnia do uczestniczenia w zawodach strzeleckich. Warto pamiętać, że posiadając odpowiednie uprawnienia, otrzymujemy zarówno przywileje, jak i obowiązki. Dobrze jest je znać, aby z niedopatrzenia nie cofnięto nam pozwolenia na broń. Jak myślicie, czy odnawianie licencji zawodniczej, powinno być jednym z warunków utrzymania pozwolenia na broń do celów sportowych? [Głosów: 2 Average: 5/5]You must sign in to vote Szacuje się, że w Polsce jest około 80-100tyś. osób prowadzących poszukiwania zabytków przy użyciu detektorów metali, których określa się mianem „poszukiwaczy skarbów”. Nieprecyzyjne przepisy Ustawy o Ochronie Zabytków powodowały dotychczas, że większość tych osób swoją pasję realizowało bez jakiegokolwiek nadzoru. Obecnie nie ma już wątpliwości, że aby prowadzić poszukiwania konieczne jest uzyskanie pozwolenia od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. O ubiegłorocznej nowelizacji Ustawy o Ochronie Zabytków… w której jednoznacznie nałożono obowiązek uzyskiwania pozwoleń od WKZ na poszukiwania zabytków pisałem w swoim poprzednim artykule „Poszukiwania bez pozwolenia nielegalne”. Środowisko eksploratorskie od wielu lat postulowało konieczność zmiany Ustawy o Ochronie Zabytków… wskazując, że na prowadzenie poszukiwań nie powinny być wymagane żadne pozwolenia. Jednocześnie środowisko naukowe wskazywało, że działalność „poszukiwaczy skarbów” w zdecydowanej większości przypadków jest szkodliwa dla ochrony i opieki nad zabytkami. Można więc stwierdzić, że ustawodawca nowelizując wspomnianą ustawę podzielił zdanie środowiska naukowego i nałożył bezwzględny obowiązek uzyskiwania pozwoleń na prowadzenie poszukiwań. Taki stan rzeczy przez wielu poszukiwaczy odbierany jest jako sytuacja bez wyjścia i głośno mówią o tym, że i tak będą chodzić z wykrywaczami bez wymaganych pozwoleń. Eksploratorzy nie potrafią zrozumieć dlaczego pomimo tego, że postulowali o „zmiękczenie” przepisów w zakresie poszukiwań, faktycznie stało się coś zupełnie innego. Jest też grupa pasjonatów historii, dla których wprowadzone zmiany w Ustawie o Ochronie Zabytków nie stanowią żadnych przeszkód w kontynuowaniu ich działalności. Do takiej grupy można zaliczyć członków „Klubu Odkrywcy” z Towarzystwa Miłośników Ziemi Suskiej, którzy rozpoczęli swoją działalność w 2009 roku i od samego początku prowadzili poszukiwania zabytków uzyskując na nie pozwolenie od konserwatora zabytków. O tym, że uzyskanie pozwolenia na prowadzenie poszukiwań jest możliwe pokazują liczne przykłady osób i grup działających na terenie całego kraju. Moim zdaniem znowelizowana ustawa poniekąd „promuje” osoby i grupy, które dotychczas, ale i w przyszłości będą działały zgodnie z jej zapisami. Z całą pewnością pozwoli ona na stwierdzenie ile osób prowadzi poszukiwania z zamiłowania do historii i troską o zabytki a ile osób podejmuje tego typu działania z innych pobudek. Warto więc, aby środowisko eksploratorskie postulujące od wielu lat, że jest grupą działającą na rzecz ochrony zabytków, zaczęło swoimi działaniami pokazywać, że faktycznie tak jest. Pierwszym krokiem w tym zakresie jest przestrzeganie zapisów ustawy i uzyskiwanie pozwoleń na prowadzenie poszukiwań zabytków. W jaki sposób uzyskać pozwolenie od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na prowadzenie poszukiwań zabytków przy użyciu detektora metali? Jeżeli chcemy uzyskać pozwolenie na prowadzenie poszukiwań w pierwszej kolejności musimy zapoznać się z obowiązującymi przepisami w tym zakresie wynikającymi z poniższych aktów prawnych: USTAWA O OCHRONIE ZABYTKÓW i OPIECE NAD ZABYTKAMI z dnia 23 lipca 2003r. (Dz. U. z 2014r., poz. 1446 ze zm.) ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO z dnia 14 października 2015 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań zabytków (Dz. U. 2015, 1789) W ustawie należy zwrócić szczególną uwagę na art. 37, z treści którego dowiadujemy się, że minister właściwy do spraw kultury określi tryb wydawania pozwoleń na prowadzenie poszukiwań zabytków, dane i informacje, które muszą być zawarte w wniosku o pozwolenie oraz dokumentację niezbędną do ich rozpatrzenia. W dalszej kolejności minister ma określić również dane jakie mają być zawarte w pozwoleniu oraz warunki, które mogą być w nich zastrzeżone. Art. 37 właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi w drodze rozporządzenia: 1) tryb wydawania pozwoleń, o których mowa w art. 36 ust. 1; 2) dane i informacje, które zawierają wnioski o wydanie pozwoleń, oraz dokumentację dołączaną do wniosków niezbędną do ich rozpatrzenia; 3) dane i informacje, które zawierają pozwolenia, oraz warunki, które mogą zostać w nich zastrzeżone; 4) elementy, które zawiera dokumentacja prac konserwatorskich i prac restauratorskich prowadzonych przy zabytku ruchomym wpisanym do rejestru oraz dokumentacja badań archeologicznych. 2. Tryb wydawania pozwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt. 1, określa się, uwzględniając właściwość organów do ich wydawania oraz konieczność zapewnienia sprawności prowadzonego postępowania o wydanie pozwolenia, w tym sposób postępowania w przypadku, gdy wykonawca podejmowanych działań jest wyłaniany w drodze postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. 3. Dane, informacje i dokumentację, o których mowa w ust. 1 pkt. 2 i 3, określa się, uwzględniając potrzebę dokonania wszechstronnej oceny wpływu planowanych działań na zabytek, jednak bez konieczności ponoszenia przez wnioskodawcę dodatkowych kosztów, konieczność wskazania takich warunków prowadzenia tych działań, które zapewniają zachowanie zabytku w jak najlepszym stanie, oraz wskazania: 1) imienia, nazwiska i adresu osoby lub nazwy, siedziby i adresu jednostki organizacyjnej, które wystąpiły z wnioskiem lub 2) imienia, nazwiska i adresu osoby kierującej, samodzielnie wykonującej albo sprawującej nadzór inwestorski nad działaniami, o których mowa w art. 36 ust. 1. Wiemy już, że minister w swoim rozporządzeniu określił tryb wydawania pozwoleń na prowadzenie poszukiwań. Kolejnym więc krokiem jest zapoznanie się z treścią owego rozporządzenia a jego pierwszym interesującym nas zapisem jest §2, mówiący o tym, że wniosek o pozwolenie na poszukiwania składa się do właściwego miejscowo (względem miejsca planowanych poszukiwań) konserwatora zabytków. § 2. 1. Wniosek o wydanie pozwolenia, o którym mowa w § 1 ust. 1, składa się do wojewódzkiego konserwatora zabytków właściwego dla miejsca położenia albo przechowywania zabytku. 2. Wniosek o wydanie pozwolenia na poszukiwanie zabytków albo prowadzenie badań archeologicznych na polskich obszarach morskich, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014), składa się do dyrektora urzędu morskiego właściwego dla miejsca ich prowadzenia. W dalszej kolejności w §9 rozporządzenia określono jakie informacje we wniosku o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań muszą być zawarte. Są to podstawowe informacje takie jak: imię i nazwisko wnioskodawcy, wskazanie miejsca poszukiwań, wskazanie terminu rozpoczęcia i zakończenia prac oraz uzasadnienie. § 9. 1. Wniosek o wydanie pozwolenia na poszukiwanie zabytków albo prowadzenie badań archeologicznych zawiera: 1) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) wskazanie miejsca poszukiwania zabytków albo wskazanie miejsca prowadzenia badań archeologicznych z określeniem współrzędnych geodezyjnych, a w odniesieniu do obszarów morskich współrzędnych geograficznych naniesionych na morską mapę nawigacyjną; 3) wskazanie przewidywanego terminu rozpoczęcia i zakończenia poszukiwań zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych; 4) uzasadnienie wniosku. 2. Wniosek o wydanie pozwolenia na poszukiwanie zabytków zawiera ponadto imię, nazwisko i adres osoby kierującej poszukiwaniami zabytków albo samodzielnie prowadzącej te poszukiwania. Ważny jest również zapis ust. 5 § 9 rozporządzenia określający dokumenty, które należy dołączyć do składanego wniosku. Takimi dokumentami są przede wszystkim program poszukiwań oraz zgoda właściciela gruntu na przeprowadzenie poszukiwań. § 9. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się: 1) program poszukiwania zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych; 2) dokument potwierdzający posiadanie przez wnioskodawcę tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, uprawniającego do występowania z tym wnioskiem, albo oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu tego tytułu, a w przypadku gdy z wnioskiem występuje podmiot zamierzający prowadzić te działania, zgodę właściciela lub posiadacza nieruchomości na ich prowadzenie albo oświadczenie, że właściciel lub posiadacz tej zgody nie udzielił; 3) zgodę dyrektora parku narodowego albo regionalnego dyrektora ochrony środowiska, w przypadku poszukiwania zabytków albo prowadzenia badań archeologicznych odpowiednio na terenie parku narodowego albo rezerwatu przyrody. Jak widać z powyższego kwestię trybu uzyskania pozwolenia na prowadzenie poszukiwań zabytków regulują praktycznie trzy zapisy tj. Ustawy o Ochronie Zabytków oraz §2 i §9 Rozporządzenia Ministra Kultury. W rozporządzeniu z całą pewnością zabrakło jednej rzeczy a mianowicie dodania załączników w postaci wzorów poszczególnych wniosków – w tym o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań. Brak jednolitego wzoru skutkuje tym, że wnioski przybrały różną szatę graficzną w poszczególnych Wojewódzkich Urzędach Ochrony Zabytków. Oczywiście taki stan rzeczy nie ma żadnego znaczenia, bowiem najważniejsze jest to, aby były w nim zawarte informacje określone w rozporządzeniu ministra. Złożenie wniosku o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań w praktyce. Po pierwsze należy ustalić właściciela terenu, na którym chcemy przeprowadzić poszukiwania i uzyskać od niego pisemną zgodę. Od właściwego miejscowo konserwatora zabytków należy uzyskać druk wniosku o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań(najczęściej dostępny w formie elektronicznej na stronie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków). Uzyskany wniosek wypełnić zgodnie z zawartymi i wymaganymi informacjami. Do wypełnionego wniosku dołączyć zgodę właściciela gruntu, program poszukiwań oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej. Zebrane dokumenty przesłać do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Jeżeli złożona przez nas dokumentacja nie będzie zawierała braków formalnych albo np. wniosek nie będzie dotyczył miejsca wpisanego do rejestru zabytków powinniśmy otrzymać pozwolenie z zawartymi w nim informacjami określonymi w oraz warunkami określonymi w §19 rozporządzenia ministra. § 19. 1. Pozwolenie na poszukiwanie zabytków albo prowadzenie badań archeologicznych zawiera: 1) imię, nazwisko i adres lub nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) wskazanie miejsca poszukiwania zabytków albo wskazanie miejsca prowadzenia badań archeologicznych z określeniem współrzędnych geodezyjnych dla punktów załamań obszaru badań lub środka obszaru w przypadku obszarów o małej powierzchni, a w odniesieniu do polskich obszarów morskich współrzędnych geograficznych naniesionych na morską mapę nawigacyjną; 3) zakres i sposób prowadzenia wskazanych w pozwoleniu poszukiwań zabytków albo badań archeologicznych; 4) informację, że postępowanie w sprawie wydanego pozwolenia może zostać wznowione, a następnie pozwolenie może zostać cofnięte lub zmienione na podstawie art. 47 ustawy; 5) wskazanie terminu ważności pozwolenia. 2. Pozwolenie na poszukiwanie zabytków zawiera ponadto imię, nazwisko i adres osoby prowadzącej poszukiwania zabytków. § 19. 5. Pozwolenie na poszukiwanie zabytków może określać warunki polegające na obowiązku: 1) zawiadomienia wojewódzkiego konserwatora zabytków albo dyrektora urzędu morskiego o terminie rozpoczęcia i zakończenia wskazanych w pozwoleniu poszukiwań zabytków; 2) zawiadomienia wojewódzkiego konserwatora zabytków, a w przypadku poszukiwania zabytków na polskich obszarach morskich również dyrektora urzędu morskiego, o terminie podjęcia określonych czynności związanych z wydanym pozwoleniem, przynajmniej 3 dni przed rozpoczęciem tych czynności; 3) niezwłocznego zawiadomienia wojewódzkiego konserwatora zabytków albo dyrektora urzędu morskiego o wszelkich zagrożeniach lub nowych okolicznościach ujawnionych w trakcie prowadzenia wskazanych w pozwoleniu poszukiwań Program poszukiwań – kłoda pod nogi poszukiwacza. W ciągu ostatnich siedmiu lat wielokrotnie słyszałem o tym, że ktoś wystąpił o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków a on żąda od niego dodatkowych dokumentów, o których nie ma mowy w rozporządzeniu. Takie zachowanie konserwatora było komentowane krótko – działa niezgodnie z przepisami. Czy tak było w rzeczywistości? Warto zauważyć, że w rozporządzeniu ministra z ubiegłego roku ale także z lat ubiegłych był zapis o tym, że do wniosku o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań dołącza się „Program poszukiwań”. W rozporządzeniu nie ma jednak ani słowa na temat tego, jak taki program ma wyglądać, jakie informacje ma zawierać oraz jakie dokumenty mają być do niego dołączone. Innymi słowy minister dał wolną rękę Wojewódzkim Konserwatorom Zabytków w określeniu tego jak ma wyglądać program poszukiwań dołączany przez wnioskodawcę. Czy takie działanie jest bezprawne? – oczywiście, że nie. Konserwatorzy mięli i mają pełne prawo do tego, aby określić jakie informacje mają się znaleźć w programie poszukiwań i jakie dokumenty mają być do niego dołączone. Nie oznacza to oczywiście, że mają prawo np. żądać od nas metryki urodzenia pradziadka, bo nie ma to żadnego związku z pracami, które planujemy. Żądane informacje i dokumenty muszą się mieścić w zakresie Ustawy o Ochronie Zabytków… oraz Rozporządzeniu Ministra Kultury… Najczęściej w programie poszukiwań konserwatorzy żądali podobnych informacji oraz dokumentów jak w przypadku wniosku o zgodę na przeprowadzenie badań archeologicznych. Występując o pozwolenie na prowadzenie poszukiwań warto więc skontaktować się konserwatorem zabytków i zapytać jakie informacje i jakie dokumenty mają być dołączone do „Programu poszukiwań”. Takie informacje często zawarte są we wniosku o pozwolenie a jeśli nie, to kontakt z konserwatorem w tej sprawie pozwoli nam na dołączenie wszystkich wymaganych dokumentów a co za tym idzie szybsze uzyskanie pozwolenia bez zbędnych nerwów i nieporozumień. Najczęstsze informacje, które powinny znaleźć się w programie poszukiwań: – zainteresowania i doświadczenie poszukiwacza – przedmiot i cel poszukiwań – kwerenda archiwalna (historia miejsca planowanych poszukiwań) – rodzaj sprzętu używanego do poszukiwań Dodatkowe dokumenty, które najczęściej powinny być dołączone do programu poszukiwań: – mapa terenu objętego poszukiwaniami w skali 1:25000 Jak widać z powyższego zakres informacji zawartych w programie poszukiwań nie wykracza w jakikolwiek sposób poza wiedzę jaką dysponuje każdy pasjonat historii. Dołączenie do programu mapy w skali 1:25000 nie stanowi także jakiejś ogromnej przeszkody, wszak mapy topograficzne dostępne są dla każdego. Warto wiedzieć także o tym, że konserwator może wezwać nas do uzupełnienia braków formalnych w złożonym przez nas wniosku w terminie od 7 do 21 dni. Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełnimy wniosku o wymagane informacje, żądane dokumenty lub oświadczenia nasz wniosek pozostanie nierozpatrzony. autor : TMZS

ile kosztuje pozwolenie na wykrywacz metali